2019 Fünf Flüsse / 5 Rivieren van Beieren

Dag 1: Woensdag 21-8-2019

Mazzel! Rinus brengt me naar Alblasserdam. Vroeg op en onderweg picknick in de auto met koffie en een mueslibol. We hebben onderweg nog een staartje vakantieverkeer en voor we het weten zijn we (vroeger dan anders) in Alblasserdam. De bus staat al klaar en vanaf een uurtje of 6 druppelen de eerste vakantiegangers binnen. 16 gaan er mee vanaf hier. Stipt op tijd kunnen we vertrekken, want deze keer geen aanhangwagen die niet achter de bus past.
Nuland laden we er nog eens 6 bij en dan dóór naar Sevenum voor de laatste vakantiegast van deze reis.
Het gaat soepel en van een leien dakje. De hele reis geen noemenswaardig oponthoud en zelfs Würzburg lijkt zonder kleerscheuren. (stonden we in mei nog ruim 2 uur in de file!).
Onbegrijpelijk vroeg zijn we om 17.30 op de bestemming in Berg bei Neumarkt in der Oberpfalz.
Ook wel eens lekker! Op je gemakje je kamer vinden, onder de douche en dan nog ruim de tijd hebben vóór het diner begint. Meestal rennen, racen en in 10 minuten onder de kraan door rennen en aan tafel.
Dan: als de soep nog niet eens op is wordt iemand onwel. Meneer zakt weg op zijn stoelen als hij bijkomt maakt hij rare spasmen. Zijn vrouw schrikt zich te pletter. Even later is het alsof er niets aan de hand is gewest. Wat nu? Notartzt? Dan weet je bijna zeker dat je 48u in een ziekenhuis belandt, want hier geldt zekerheid voor alles. Ben je eenmaal bij de Notaufnahme dan knopen ze er maar zó een nachtje of twee logeren aan vast aan vast. We kijken het even aan en besluiten de nacht af te wachten. Gewapend met allerhande telefoonnummers ga ik ’s avonds naar bed. Mocht het nodig zijn dan kan ik iedereen en alles bellen er alarmeren.

Dag 2: Donderdag 22-8-2019

Pommelsbrunn

Rustige nacht en geen ophef. Meneer vindt alle heisa niet nodig, maar wij en mevrouw vinden het toch verstandig om even een arts te raadplegen. In Berg zit er een en we kunnen terecht. We wandelen naar de praktijk en na een beetje wachten zijn we aan de beurt. Ik loop mee voor de taal. Tsja, dokter kan eea niet verklaren maar in combinatie met de gebruikte medicijnen vindt hij dat meneer toch naar het ziekenhuis in Neumarkt moet om de boel wat verder na te kijken.

spreekt voor zich

We lopen weer terug naar het hotel en met slechts een kwartiertje vertraging kunnen we met de bus naar Pommelsbrunn. Meneer en mevrouw gaan met een taxi naar de Notaufnahme met voor de zekerheid een setje ondergoed, wat toiletspullen, de oplader van de telefoon en een mobieltje. Áls ze dan moeten blijven, dan is dat maar vast mee. Via sms houden we contact en tegen het eind van de ochtend hoor ik dat alles goed is en dat ze met een taxi weer naar het hotel onderweg zijn. Pfff, dat viel mee!
Kan ik met een gerust hart verder fietsen over de aardige route van Pommelsbrunn naar Nürnberg.

Lauf an der Pegnitz

Dan: belt CHF. Dat zal zijn om door te geven waar hij ons gaat treffen. Oeps, nee, het is iets anders: ‘Ik sta met panne in Nürnberg. Kan niet vooruit of achteruit en moet afgesleept worden’. Tjee, dat wordt nog wat. Hoe komen we van Nürnberg bij het hotel terug? Kantoor Snelle Vliet (van de bus) gaat een oplossing zoeken. We horen nog. Einde van de ontspannen fietsrit. Ik verzin allerhande scenario’s om gasten op te vangen, fietsen te stallen, met bus/trein terug naar Berg, etc. en nog veel meer. Ondertussen peddel ik stevig door want het is nu zaak om zo snel mogelijk in Nürnberg te komen. Met wat zoekwerk vind ik uiteindelijk de bus en CHF. De afsleepwagen staat al aan de bus gekoppeld en het wachten is op een handjevol politiemensen om de kruising af te zetten zodat de combinatie op weg kan. (toen uiteindelijk om 16.30 er niet geen afzetterij was zijn ze al luid toeterend de kruising op- en over geschoven…).

Bussie komt niet zo

bussie komt niet zo

Kantoor heeft ondertussen laten weten dat gasten en fietsen opgehaald gaan worden om 16u in Nürnberg op de plaats die we volgens programma bedacht hebben. ’t Was binnen de kortste keren geregeld! Wat een verrassing en wat een geluk.
In onze fietsenkar staan nog de fietsen van de twee die naar de dokter gingen. Die moeten straks wel met de Duitse bus en Duitse kar mee! CHF en ik halen ze er uit en met de eerste fiets aan de hand ploeter ik door Nürnberg naar de P-bus. Gelukkig is het niet zó ver. Fiets vastklinken aan een krantenkiosk en gauw weer terug om de tweede op te halen. Net zo hard weer terug naar de eerste fiets en dan blijkt de Duitse bus ook net aangekomen op de afgesproken plaats!

Vervangende bus

vervangende bus

Met gasten was afgesproken om 16u bij de bus te zijn en om 16.30 uur rijden. De meesten zijn keurig op tijd maar een 8-tal dus niet. Dan maar eens bellen (nadat ik eerst uitgevogeld hebt wie er wel/niet is). ‘Ja hoor, we zijn onderweg’. Inderdaad de eerste zes zijn er bijna meteen. Dan nog twee dames, waar blijven ze nou? Ze hadden met Google het adres gevonden en raakten desondanks door Google van het goede pad. Eindelijk net voor half vijf gaan de laatste fietsen de kar in en kunnen we rijden.
Onze-CHF is ondertussen met de bus naar de MAN-garage gesleept in Nürnberg. Binnen de kortste keren staat de bus op de brug en blijkt dat het druklager stuk is. Hoe verder???? Dat gaan ze vrijdag uitknobbelen. CHF komt met een taxi naar het hotel.
Pfff, al met al weer een heftige start van een nieuwe reis. Omdat we niet weten wat ons boven het hoofd hangt besluiten we het programma van zaterdag naar de vrijdag te halen. Zaterdag rijden we normaliter vanuit het een hotel een fietstocht en is er geen vervoer nodig. Het zaterdagse program dus naar de vrijdag. Zien we zaterdag wel weer verder.

Dag 3: Vrijdag 23-8-2019

fietsen staan klaar

Geen bus en dus maar een rondje vanuit het hotel (oorspronkelijk programma van de zaterdag)
Eigenlijk komt het wel goed uit zo want zondag is een dag zonder programma en ook dan rondjes om de kerk. Dát lijkt op elkaar. Nu zit er mooi een dag tussen en is de gelijkenis alweer naar de achtergrond geschoven.

goed bewegwijzerd

Er is keuze voor een lange route van 70km of een kortere van rond de 40. Stoere fietsers in de groep. Ze gaan op 3 na allemaal voor de lange! Van de FBGL die deze reis al eerder deed geen noemenswaardige opmerkingen over de route gekregen. Nou…, nu ik hem zelf fiets valt er wel een puntje aan te zuigen en is de (achter het bureau) bedachte tekst niet bepaald duidelijk. Had je toch op zijn minst kunnen doorgeven? Zijn ze de vorige reis mee aan het spoorzoeken geweest en deze reis mogen de gasten het ook uitzoeken. Jammer. Mensen hebben praatjes zat, maar als het er op aankomt vergeten ze dat ze ook af en toe een daad moeten doen. Al met al zit ik met pen en papier op de fiets de route goed te beschrijven.
In Neumarkt help ik de VVV van een fikse stapel folders en kaarten af. Met een kilo of 2,5 extra ballast fiets ik de hele dag rond. Kaarten voor deze reis maar ook kaarten voor een vervolg-reis. Was óók gevraagd aan de vorige reis, maar zo’n verzoek is gauw vergeten.

VVV Neumarkt: jochies en een reuzenrad

Eerst dan maar de korte route fietsen en goed op papier zetten. De aanloop van beide routes is gelijk en onderweg kan ik nog wat goede aanwijzingen kwijt aan de gasten. Dan verder alleen over de korte route die Berching laat liggen en langs het Ludwig-Donau-Main-Kanal weer terug naar Berg voert.
Ik beschrijf tot aan het kanaal. Steek dan door naar het (Rhein-) Main-Donau-Kanal en pak de lange route op. Die gaat wel naar Berching en daar tuf ik dus mooi door het oude en aardige stadje.

poort Neumarkt in de Oberpfalz

Berching ligt aan het oude kanaal én aan het moderne kanaal en dus we hupsen van het ene naar het andere kanaal en zó weer terug naar het hotel. Dat stuk beschrijf ik ook maar vast.
Zondag op de ‘vrije dag’ wil ik de rest van de lange variant fietsen en checken.

Berching

Iedereen fietst ongeveer een eigen variant van de route zoals we hem bedacht hadden. Allemaal komen ze enthousiast terug. Mooi en afwisselend! Prachtig landschap en leuke plaatsjes (waar meestal niets te doen is). Één ploeg van een mensje of acht komt pas om 18.45 weer bij het hotel aangefietst. Dikke smiles en lekker gefietst! CHF en ik waren al bezig ons zorgen te maken. Wáár blijven ze nou? Kunnen ze niet ff laten weten dat ze láát komen? Zo zie je maar hoe je je vergissen kunt. Gewoonlijk is het mopperen en puffen als men op het randje van het diner binnengefietst komt en is alles te kort en te klein en ben je weer een poosje bezig om rimpels glad te strijken. Hier gewoon geen gezeur en heerlijk gefietst! Gewoon een fijn stel gasten.

bewaard sluishuisje

Maakt de dag helemaal goed.

(Rhein) Main-Donau-Kanal

Dag 4: Zaterdag 24-8-2019

als 2 druppels water: Bretagne

In Duitsland gaan de winkels om 07u open en dat is best handig als je vroeg je boodschapjes in huis wilt hebben. Vandaag grotendeels een tocht lang het Ludwig-Donau-Main-Kanal en dat kanaal loopt niet door de bebouwde kommen. Vandaar dat ik om 7.15 in de winkel ben om wat brood en beleg in te slaan en de voorraad sinaasappelsap aan te vullen. Water drinken onderweg is prima, maar als er een smaakje aan zit houd je het langer vol. Het wordt warm dus moet het nodige nat aan de fiets straks mee.

groene spiegel

Na het ontbijt zetten CHF en ik vast de fietsen buiten de garage. We zijn kampioen fietsen passen in een beperkte ruimte. Er past nog net een sardientje bij!
Onze vervangende Duitse bus is er al om 8.15. Onze hotelbaas vraagt hem meteen binnen om nog een stukje te ontbijten. Dat is niet tegen dovemans oren gezegd want de beste man had vandaag eigenlijk een vrije dag en rijdt nooit fietsreizen! Gelukkig maar dat wij niet meer dan 24 fietsen hebben om in de kar te stoppen. Onze CHF helpt hem met laden en ik doe de aanvoer van de fietsen. In een mum zit het spulletje in de kar. 9.15 rijden we, als afgesproken. Onze CHF heeft noodgedwongen een vrije dag.

Neumarkt onder de brug: de Elfriede

Op naar Nürnberg waar we in een bos bij een uitspanning onze fietsdag beginnen.
De meeste fietsers fietsen éérst naar Nürnberg om daar nog eens uitgebreid te kijken en de rest gaat eerst naar de uitspanning voor koffie en gaat daarna op weg. We fietsen terug naar het hotel. Al met al een prutsafstandje van 35km, dus vooral niet haasten, lekker genieten en soms zoeken naar een schaduwplekje. Het is tergend mooi weer en zonnig ‘onze kant’ van het kanaal. Bij tijd en wijle waan ik me in Frankrijk waar we in Bretagne in onze fietsroute ook langs oude kanalen fietsen.

Elfriede (trekschuit met paard) onderweg

In Frankrijk nog grotendeels bevaarbaar (pleziervaart) maar hier in Duitsland dus niet. Sluisjes zijn onklaar gemaakt en her en der is het kanaal gewoon onderbroken/gedempt. Desondanks zit er wel stroming in, dus ondergronds als er wel iets van een waterdoorvoer liggen. In de middag zie ik het enige schip dat op het kanaal vaart. De Elfriede! De trekschuit is vol geladen met mensen die naar een verhaal luisteren en ondertussen worden ze met één paard(enkracht) voortbewogen. Het paard loopt lekker in de schaduw op zijn gemakje en neemt zo het hele spulletje mee. Als het ware een toegift op onze mooie route.

Gewoonlijk rijd ik achter de ‘meute’ aan, maar vandaag reed ik eens een keer voorop. De jaagpaden zijn met gravel verhard en dat zorgt er voor dat je niet al te hard kunt fietsen. Prima, want ik doe mijn best om zo langzaam mogelijk te fietsen en houd lange pauzes om de tijd te rekken. Best wel eens grappig voor de verandering!

een van de weinigen met deuren

Tegen drieën ben ik toch echt weer in Berg. Dan nog maar even door het dorp om te kijken hoe laat de bakkers morgen openen én de ijssalon én de pizzeria. In Duitsland geen supermarkten open op zondag, maar bakkers natuurlijk weer wel. Beide van 7-11. Dus wie nog een broodje wil halen?
Meteen ook maar even kijken of er zondag een dienst is in de kerk die we vanuit het hotel kunnen zien. Op het pleintje tref ik CHF die lekker in de schaduw aan een grote bier zit. Of ik er ook een lust? Ja, maar dan wel een kleintje! CHF was met de bus naar Neumarkt geweest voor een paar shirts (zijn koffer ligt nog in de bus) en om te kijken of hij misschien een fiets kun huren. Een huurfiets werd het niet want dat liep al gauw tegen de €100 voor een weekendje.

nog 11 naar Neumarkt

De kerk op zondag wordt het ook niet, want er is geen zondagse mis deze week in Berg. Wel eentje om 19u, maar dan zitten we nog aan tafel. Ik wip nog gauw even bij de kerk naar binnen. Heerlijk koel! Je zou er wel een middagje willen zitten en ondertussen al het moois tot je nemen.
Maar ja, ik moest maar weer eens naar ons hotel om te kijken of er al mensen terug zijn.
Zowaar, de eerste 7 zijn al binnen en zitten aan een drankje op het terras.

appeltjesdijk (het lijkt Mariënwaard wel)

Het diner is vroeg want er is in de avond ook nog een verjaardagsdiner in het hotel. Deden we eerder in de week bijna 2 uur over het eten (veel gasten en een onverwachte groep) nu waren we in 5 kwartier klaar. Met CHF had ik gewed hoe snel het vanavond zou gaan. Hij dacht 19.30 en ik vermoedde nog sneller. Gewonnen!

Dag 5: Zondag 25-8-2019

voor de zondag

Programmaloze zondag. De dag dat in de reis de bus stil moet staan ivm de regels van de Rijtijdenwet. De dag dat we adviseren het niet al te bont te maken qua fietsen. De dag dat iedereen zijn gang gaat en de kerk in het midden houdt.

klooster Freystadt

We ontbijten een half uurtje later dan gebruikelijk en beloven de fietsen om 09u uit de garage gehaald te hebben. Tuurlijk staan ze eerder klaar, maar in het kader van ‘doe het rustig aan’ is negen uur vroeg genoeg. Eigenlijk ben ik om 09u wel start klaar om mijn voorgenomen fietstochtje te beginnen (zou fijn zijn vanwege de te verwachten warmte) maar het is niet netjes om de benen te nemen terwijl iedereen nog vertrekken moet. Eerst moeten er nog eens stel naar de bakker, dan moet er nog overlegd worden wat we gaan doen, dus het is tegen 10-en voor ik goed en wel weg ben. Tsja, dat komt er van als je adviseert het rustig aan te doen!

kloosterkerk

Mijn plan voor vandaag is om de lange route van afgelopen vrijdag te fietsen en goed te beschrijven. Het is een mooie route en vooral Freystadt is een snoepjuweeltje. Het begint met een heel mooie kerk bij het Franziskanerkloster en daarna is het stadje alweer een verrassing. Kleurige geveltjes tussen twee poorten ingeklemd met een heel ruime Hauptstraße. Een eindje verder ligt het Main-Donau-Kanal dat ik een poosje volg tot waar ik vrijdag de lange route oppikte.
Telkens als ik de honderdmeter markering van de kilometerraaien langs de kant op merk is het de zevenhonderdste meter. Staan er nog wel andere? Inderdaad, de nummers 1 t/m 9 zijn er ook. Gek, dat me dan telkens de 7 opvalt!

Zó, dat is ook weer klaar. Nu gewoon doorsteken naar Mühlhausen en linea recta naar het oude kanaaltje. Ha! Dat was iets te vlot bedacht. Met een gammel brugje zou ik de Sulz over kunnen steken, maar dan kom ik aan het kanaal met aan mijn kant geen fietspad! De overkant zou ik alléén met een nat pak kunnen halen. Dan maar even terug en iets verder op de geëigende weg nemen.

Freystadt

Bij Mühlhausen is een spiksplinternieuwe rondweg aangelegd die nog niet in de 2019 editie van mijn Bikeline Fünf Flüsse staat. Sterker nog hij wordt óók niet aangegeven in het kaartbeeld van google-maps! Pas als je de satelliet versie op de kaart os laat zie je de nieuwe weg ingetekend. Een en ander heeft wel gevolgen voor de fietsroute want de nieuwe weg ligt er precies over heen. Men heeft grootschalig de boel omgelegd met (best) goed aangegeven ‘Umleitungen’ en nieuwe geasfalteerde fietswegen.

sluis LDM-Kanal

Terug naar Neumarkt en verder naar Berg is (bijna) als vanouds: langs het LDM-Kanal waar het op zondag drukker is dan op een doordeweekse dag. Er wordt gekuierd, hondjes uitgelaten, hele families zijn aan het fietsen en tussen dat alles door zijn er ook nog wat Fitál-gasten doorgefietst.
Ondanks alles hitte van temperaturen rond de 30graden heb ik al met al 60 op de teller. Zo te horen bij terugkomst heb ik het mest gefietst, hoewel er toch ook zijn die tegen de 50 gedaan hadden. Een te ambitieuze fietstocht werd ingekort. Een te steile route zorgt ervoor dat men gewoon op de schreden terugkeert en weer bergje af suist. Allemaal redelijk bijtijds binnen en ik vermoed dat er daarna heel wat uiltjes geknapt zijn vóór we aan tafel gaan.

Dag 6: Maandag 26-8-2019

klooster Beilngries

Vandaag hopen we dat de bus gerepareerd is. Moet vanmiddag klaar zijn. Ondertussen gaan we met de ingehuurde bus, de fietsen en de bagage (en de gasten, niet te vergeten) naar Berching. CHF zwaait ons uit. Hij gaat met de bus/trein naar Nürnberg om de bus op te halen (als ie klaar is)
Fietsen lossen aan de Schiffsanlegestelle aan het (Rhein-) Main-Donau-Kanal. Makkie vandaag. Langs het kanaal naar Beilngries en dan verder met de Altmühl Radweg/Fünf Flüsse naar Kelheim (uit te spreken als Keelheim). Ik smokkel een beetje en fiets hier en daar de kantjes er van af. Dit is bekend terrein! Hier ontstond vorig jaar het idee voor deze reis toen ik tussen 2 reizen door in deze regio bleef hangen. Met Rinus in een heerlijk appartement (grote boeren benedenwoning) in Baiersdorf bivakkeren en ondertussen samen wat in de regio fietsen. In de ontiegelijk goed gesorteerde informatiemand van de regio lag de Fünf Flüsse Radweg. De rest is geschiedenis.

Riedenburg

Ik heb een beetje haast want ik moet aan de andere kant vanmiddag de Duitse CHF weer opvangen. Gelukkig is de conditie ondertussen wat bijgekomen, want met een hele zomer niet op reis, niet fietsen, tussendoor veel mantelzorgen en ook nog even spierreuma krijgen/hebben is het er gewoon niet van gekomen om de sportschool bij te houden. Dat uit zich toch als je dagen met 60km of meer aan het ronddartelen bent.

Burg Prunn

Mooi op tijd in Kelheim. Ook hier Schiffsanlegestelle gauw gevonden. Donau zijde, want Kelheim ligt tussen Altmühl en Donau ingeklemd. Bus is er nog niet, maar even terug het aardige stadje in. Moet nog een feestelijke kaart naar huis sturen voor de 62e huwelijksverjaardag van de ouders. Kaart komt geheid te laat aan, maar ik was niet eerder een goed gesorteerde kaartenwinkel tegen gekomen.

Essing

Terug naar de Schiffesanlegestelle. Nog geen gast gezien en de bus is er ook niet. Wel een motorrijder die door zijn instructeur tot in den treure gemaand wordt rondjes te rijden. Even later knoopt de rijinstructeur een praatje aan. De motorrijder blijkt een ‘hopeloos’ geval. De meesten hebben het na een paar rondjes wel door, maar deze heeft vroeger vast nooit gefietst, want hij brengt er niets van terecht. De beste (gezette) leerling ziet er uit als een te warm gestoofd worstje in een zwart motorpak met dito helm en dan in het zonnetje bij tegen de 300.. Misschien zouden wij er zó ook wel niets van terecht brengen. Hij is in elk geval nog niet toe aan het grote stoere biken waar hij waarschijnlijk al jaren van heeft gedroomd!
Ha! De Bus is er. CHF-Duitsland was hier ook nog nooit geweest. Ook voor hem leerzaam dus. Maar goed dat ik de boel goed voorbereid had, want je zou een mooie flater slaan door te stellen dáár moet je wezen en dan blijkt dat helemaal niet te kunnen… CHF-Duitsland wacht op de gasten en ik duik maar weer het stadje in om zo mogelijk mensen er doorheen te leiden. Yes, 2 op een bankje. Die vinden na uitleg de bus. Ha! Nog twee bij de ijssalon, ook die gaan het vinden. Wáár is de rest nou? Het loopt tegen vieren, ze hadden er onderhand al moeten zijn. Dan maar de stadspoort uit en naar het begin van het stadje. Kijk! Daar komt een 9-tal aan. Kom maar, dan rijd ik jullie wel even vóór. Op naar de bus. De rest is er nóg niet. Dan nog maar weer terug kijken of ik ze zie. Tegen 16.15 maar terug naar de bus. Ja hoor! Ze zijn er al. Krijg natuurlijk de volle laag dat ik véél te laat bij de bus ben. Zij weten niet dat het ondertussen mijn 4e keer is op de Schiffsanlegestelle.
Fietsen d’r in en op naar het nieuw hotel. De busreis gaat een klein uurtje duren. Onderweg valt er regen en van ONZE CHF met ONZE BUS heb ik al vernomen dat het in Kreuth hoost en bliksemt.
Tegen het eind van de bui zijn we er. Het is een natte boel met koffers uitladen en naar binnen brengen. Met 2 CHF’s lossen we de fietsen uit de ene bus en laden we ze bij de ander in de kar. Met hulp van een paar gasten is het zó gepiept. Onze CHF is in zijn nopjes: hij heeft zijn bussie terug!

Befreiungshalle, Kelheim

Nieuw hotel, nieuwe regels, nieuwe indrukken, nieuwe afspraken, verrassingen.
De W-Lan/WiFi kost er €4,95 per dag. Wij vinden het ouderwets en voor velen is het geen leuke binnenkomer. De kamers zijn giga groot en dat valt dan weer reuze mee. Er is geen keuze menu en er is geen saladebuffet en het hoofdgerecht is vlees met piepers zonder een spoor van groenten. Dát moet ik nog maar even navragen bij kantoor morgen! ’s Avonds gaat het terras niet open, want alle stoelen zijn nog nat van de hoosbui en onze gasten mogen er niet zitten, óók niet als ze zelf de stoel willen droogmaken.
Men is een beetje stroef en de juffrouw van de receptie is niet bepaald de vlotste. Wij moeten wennen en zij kennelijk óók.
Ik ga eerst maar eens een nachtje in mijn kingsize bed slapen. Morgen weer een dag!

Dag 7: Dinsdag 27-8-2019

onderweg

Met ons eigen bussie naar Pommelsbrunn. Deden we op dag 2 de 5Flüsse daarvandaan linksom naar Nürnberg, vandaag gaan we rechtsom naar Amberg en Rieden.
Mij weersvoorspeller houdt het al sinds gisteravond er op dat in de loop van de middag dikke kans op regen en onweer. De regenkans schuift in de vroege morgen vóór we wegrijden vanaf het hotel steeds verder naar voren. Uiteindelijk zelfs regen en onweer om 14u. Regen is niet erg, maar veel gasten hebben het niet op onweer. Met CHF verzin ik een list. Een tussenhalte net buiten Amberg waar de bus tussen 15 en 16 uur staat om evt. mensen mee te nemen naar Rieden. Regen of geen regen. Bovendien is het laatste stukje vanaf de 5Flüsse naar ons hotel steil recht omhoog. Geen leuk vooruitzicht aan het slot van je dag. Wel een uitdaging.

Sulzbach-Rosenberg

Eerste doorgangsplaats is Sulzbach-Rosenberg. Met een mooie zwaai worden we verleid de Fietsroute te volgen. Al met al een forse kuitenbijter tot je ineens bovenaan op het centrale plein staat van alweer een aardige Beierse plaats. Nu zijn we vandaag al wat gewend want het eerste stuk gaat af en aan op en neer over landelijke wegen. Geen jaagpad te zien en dus moet er echt gefietst worden. Één ploegje mist een stuk van de route omdat zij fietsen met een routeaanwijsaparaat. Weliswaar geen Mio (waarvan we weten dat die regelmatig verkeerde aanwijzingen geeft) , maar ook de Bosch van meneer kan de vertaalslag van een gpx-track kennelijk ook niet aan en maakt er potjes van.

Sulzbach-Rosenberg

Uiteindelijk komen ze wel weer op de aanbevolen route, maar het wordt toch iets anders dan wat op de kaart ingetekend staat. Wordt niet moeilijk over gedaan want al met al was het stuk dat ze fietsten een mooie route. De gasten beginnen al aardig door te krijgen dat ‘fout’ rijden niet in mijn beleving bestaat. Ze fietsen gewoon een andere route die misschien wel net zo verrassend is.

Amberg

Van Sulzbach-Rosenberg naar Amberg. Nog maar weer een oude plaats met een vestingmuur en een historische kern. Verder over heuvelachtige landelijke wegen. De aanloop naar Amberg is een stukje langs een doorgaande weg met de nodige bedrijven. Vorige reis had hierover geklaagd (nog geen 3km!) en mijn ploeg is gewaarschuwd en vinden het in zijn geheel niet erg. ’t Is maar hoe je het brengt. Op 60km prachtige route kan het niet anders dan dat er een stukje is wat je niet aanstaat en zeker als je in de buurt van een grote plaats komt.
CHF ziet op zijn weersvoorspeller dat de regenkans steeds verder opschuift en uiteindelijk verdwijnt. Ik sta hier voor Piet S. te wachten piept hij tegen 15u. Wacht nog maar, ik denk dat er wel klantjes met je mee willen. Het werden er uiteindelijk 12 (van de 23)! Tot Amberg was het een pittige fietstocht in vergelijking tot afgelopen dagen en ondanks opgedane conditie valt het menigeen zwaar.

Waterpoort/Wasserbrille Amberg

Na Amberg fietsen we over een oud spoortracé tot aan Rieden. Appeltje-eitje. Wederom alsof ik op onze route in Frankrijk zit op een Voie Verte. Minimale stijging, minimale daling en lekker doortuffen tot aan Rieden. Volgens de eerste reis was het een forse klim naar het hotel vanaf Vilshofen (13%) en moest je beter af zijn als je vanaf Rieden achterlangs het hotel zou benaderen. Nou…. In de praktijk valt het vies tegen! Ik zet de route naar boven uit met krijt en ontdek dat het ongeveer een klim van 3km is die maar blijft stijgen en waar de nodige tussenstops ingelast moeten worden om boven te komen. Pfff en dat met het warme weer zo tegen de 30oC. Eenmaal boven blijkt en ook een ‘fietsroute’ te zijn naar het dorp terug. Goed, ik laat me in 1,5km gigantisch steil afzakken en sta weer bij de spoorbaan. Ook die variant met stoepkrijt op de weg ingetekend. Daarna ga ik wachten of de gasten die op de fiets nog onderweg zijn om de opties voor te houden en ze voor te bereiden op een portie bergbeklimming waar een stel berggeiten waarschijnlijk van zouden zeggen: ‘nou doe maar niet’. De ene ploeg kiest voor de 3km klim, de andere ploeg voor de originele route (achteraf de beste keuze) en als ik om 17.15 van CHF hoor dat ze allen boven zijn, dan ga ik proberen de giga steile variant te nemen. Voorwaar geen peuleschil. Asfalt word oud vergaan asfalt met brokken split en zó steil dat ik binnen de kortste keren aan het eind van mijn versnellingen ben (komt zelden voor). Het wordt een wandeletappe tot bovenaan. Pff, ik heb vandaag mijn diner wel verdiend!

Fitál links af

Gister géén salade, vandaag bericht gekregen dat het inderdaad niet in het overeengekomen pakket zit, maar dat het evt. wel besteld mag worden. Ik overleg met de keuken en vraag of we dan de laatste dag het saladebuffet kunnen toevoegen aan het diner. Tot mijn verrassing komt er iets leuks uit de bus rollen. 1x saladebuffet van het huis en 1x saladebuffet voor rekening van Fitál. Bij de gasten kan het niet meer stúk.

Dag 8: Woensdag 28-8-2019

langs Amerikaans oefenterrein

Vanuit het hotel suizen we naar beneden naar de Vils. Routebespreking/spreekuur na het ontbijt gaat snel want de ondertussen ontstane ploegjes sturen de piloot voor de informatie en de rest fietst wel mee. Scheelt mij een ronde of 2 uitleg. Op naar Regensburg!
Nog een stukje oude spoorlijn en dan over gewone wegen en fietspaden. Ik kom twee bomen die over het traject liggen tegen. De ene kan ik nog omheen en de volgende omzeil ik via een blubberig paadje. In Schmidtmühle worden we voortvarend op een Umleitung gezet en daarna was men vergeten het vervolg uit te zoeken. Categorie: zoek het verder zelf maar uit! Een ploegje wordt door een aardige dorpsbewoner geholpen doordat de man op zijn fiets springt en even voorfietst naar de route. De rest rijdt zijn neus achterna en komt er ook.

Dietldorf

Veel verder heb ik geen last van de derde boom die over de weg ligt en die nog weggezaagd moet worden. Dát is dan weer het voordeel van een uurtje later vertrekken achter de meute aan.
Op de een of andere manier fietst het vandaag vlot en eigenlijk ben ik zo bij Pielenhofen waar een interessant klooster staat. Mooi voor de foto, maar verder houd ik het klooster voor gezien. Het begint alweer warm te worden.

Kallmünz

Het zonnetje komt achter de sluierlaag wolken tevoorschijn en dan is het maar zo weer warm. Even voor Etterzhausen vind ik een prachtige plek om de fietsers af te wachten. Ik ben ze grotendeels onderweg voorbij gegaan. Onder het afdak van de Jeu de Boulesbaan staat een tafel en wat banken en er waait net genoeg wind door om aangenaam te zijn. Voor mijn doen houd ik een lange pauze. Met tegenzin moet ik er na ruim een uur weg want anders is het nog haasten naar Regensburg. Ondertussen zijn 19 van de 23 fietsers mij gepasseerd en heb ik alleen de voorhoede gemist.

klooster Pielenhofen

Regensburg is een toeristen val. Drúk. Je kunt er over de hoofden lopen. Daar ben ik zó klaar mee en zoek de P-bus op. CHF is er al een poosje. Mijn grote boodschappentas ligt in de bus en met een beetje zoekwerk blijkt de lokale Lidl nog geen 2 km van de bus te liggen. Even vakantiesouvenirs halen (een tas brood). Losse ijsjes hebben ze er niet en om nu een doos met 8 ijzen samen leeg te eten is ook zowat. Bij de benzinepomp hebben ze wel losse ijsjes. Verpakt in de weekreclame van de Lidl tuf ik snel naar de P-bus.

druk Regensburg

We laten het ijsje lekker smaken. Achteraf had ik wel een hele doos mee kunnen nemen en uit kunnen delen aan de andere bus-CHF’s die er staan te wachten. Hadden ze vast leuk gevonden. En bovendien: 2 losse ijsjes zijn meestal nog duurder dan een grote doos!
Successievelijk druppelen de fietsers binnen. We laden op uitstapplaats morgen, dus het is even opletten of de fiets in het goede rijtje komt. Fietsen d’r in en we kunnen gaan. Met een klein uurtje naar het hotel is het fijn afkoelen in de bus. Met een flesje water, blikje fris of een biertje uit de koeling mag CHF nog wel een extra rondje rijden voor we weer bij het hotel zijn!
Diner buiten op het terras. De ergste warmte is gezakt en buiten is het goed toeven. Alsof je op vakantie bent!
’s Avonds nog gauw de koffer vullen en de boel voor morgen klaar zetten. Verder niks. Geen route, geen planning! Alleen de 9e vinger blauw lakken… Slapen doe ik niet geweldig want gister heeft een beest mij in de pols gestoken en dat laait in de nacht op. Natte washand er op verkoelt, maar die is zó weer warm gestoofd op het zieke stuk. Uiteindelijk haal ik een ijskoud flesje wijn uit de minibar en stop die in het washandje. Dan de pols met wijnfles-in-washand in een handdoek verpakt en met een ibuprofen erbij komt eindelijk de rust.

Dag 9: Donderdag 30-8-2019

Als gezegd: weinig geslapen en om 06 alweer wakker. Iets te vroeg, maar laat genoeg om niet door te slapen. Koffer naar de hal en een fooienmandje regelen.
De receptionist van gisteravond keek zeer verbaasd op die ik vroeg of ze een ‘Sparschwein’ hadden. Moest ik morgen maar even aan de vroege dienst vragen… Ah, vandaag zit het meisje-dat-niet-zoveel-weet aan de receptie. Nee, een mandje hebben we niet. Uiteindelijk komt ze met een kartonnen doos opdagen. Nou, dat nodigt nog niet bepaald uit. Ik regel wel wat met de keuken! Daar kijkt de Aziatische medewerkster me al net zo glazig aan als de twee van de receptie.

klaar voor vertrek

Het hoofd van de keuken komt zo, wil je die dan even vragen? Gelukkig, de keuken mevrouw heeft het meteen door, snort een broodmandje met een mooi servet op ven eindelijk ben ik na 4x vragen voorzien van een  fooienmandje om bij de receptie neer zetten. Veel gedoe voor zoiets eenvoudigs. Zouden ze hier geen fooi krijgen/willen?
Koffers bij de bus om 08u gevraagd,  maar tegen achten zitten ze allemaal al in de bus. Inclusief de fietsen van de twee die gister in het hotel achterbleven en niet mee naar Regensburg konden.
We nemen afscheid van onze Weense gaste die om 10u met de taxi naar het dichtstbijzijnde station gaat om daarvandaan met de trein via Regensburg naar Wenen terug te gaan.
Tot tegen 12u wil CHF kilometers vreten en ondertussen slaapt puzzelt, kletst iedereen maar wat en ondertussen zorg ik voor een bekertjes koffie.
Even na 16u zijn we in Sevenum, vlot daarna in Nuland en dan is het nog maar een peulenschilletje naar Alblasserdam. Vallen we net is de drukste avondspits sinds wéken met 550km file. Ook wij moeten er aan geloven. Via A2 en de A15 zou nogal vol staan. Dan maar onderlangs via de A59. Poeh, ook geen goede keuze. Er staat een auto aan in de brand bij Waalwijk. We sluiten aan in het rijtje. 19.20 u zijn we in Alblasserdam. Dat is nog altijd eerder dan 20.30 zoals het in de brochure staat.

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties